3295. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خدايا! خوش دارم بدانم كدام بندهات را دوست دارى تا من نيز دوستش بدارم؟ خداوند فرمود: هرگاه ديدى بندهام بسيار به ياد من است، [بدان كه] من اين توفيق را بدو دادهام و دوستش دارم. و هرگاه ديدى بندهام به ياد من نيست، من او را از اين كار محروم كردهام و دشمنش داشتهام.٣٣٨٨. الأمالى للطوسى: مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و عرض كرد: اى پيامبر خدا! مردى، به كسى كه نماز بگزارد علاقه دارد و او خود جز نماز واجب، نماز ديگرى نمىگزارد و به كسى كه صدقه بدهد علاقه دارد، ولى خودش جز صدقۀ واجب، چيزى نمىپردازد و به كسى كه روزه بگيرد علاقهمند است، ولى او جز روزۀ ماه رمضان روزهاى نمىگيرد [اين شخص چگونه آدمى است؟]. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: آدمى با كسى است كه دوستش دارد.[0] محمدی ریشهری، محمد، میزان الحکمة، جلد: ۲، صفحه: ۴۶۶، مؤسسه علمی فرهنگی دار الحديث. سازمان چاپ و نشر، قم - ایران، 1389 ه.ش. + نوشته شده در  یکشنبه ۱۴۰۲/۰۹/۱۹ساعت &nbsp توسط رضا  | 

٢١٥. امام باقر عليه السلام: محبّت قلبى برادرت را نسبت به خودت، ازمحبّتىكه در قلبت نسبت به او دارى، بشناس.٢١٦. الكافى - به نقل از صالح بن حكم - :شنيدم كه مردى از امام صادق عليه السلام مىپرسد: كسى مىگويد: من تو را دوست دارم؛ چگونه بدانم كه [واقعاً] دوستم دارد؟ فرمود: دلت را بكاو، اگر تو او را دوست داشتى او نيز تو را دوست دارد.٢١٦. الكافى - به نقل از صالح بن حكم - :شنيدم كه مردى از امام صادق عليه السلام مىپرسد: كسى مىگويد: من تو را دوست دارم؛ چگونه بدانم كه [واقعاً] دوستم دارد؟ فرمود: دلت را بكاو، اگر تو او را دوست داشتى او نيز تو را دوست دارد.٢١٧. امام صادق عليه السلام: به دلت بنگر، اگر دوستت را ناخوش داشت، بدان يكى از شما دو نفر كارى كرده است.٢١٨. بحار الأنوار - به نقل از عبيداللّٰه بن اسحاق مدائنى - :به ابوالحسن موسى بن جعفر عليه السلام عرض كردم: مردى از تودۀ مردم مرا مىبيند و به خدا قسم ياد مىكند كه مرا دوست دارد، آيا مىتوانم به خدا قسم ياد كنم كه او راست مىگويد؟ فرمود: دلت را بكاو، اگر تو او را دوست داشتى قسم ياد كن، والّا، نه.٢١٩. امام هادى عليه السلام: از كسى كه مكدّرش كردهاى صفا مجوى و از كسى كه تير بدگمانىات را به او نشانه رفتهاى خيرخواهى و صداقت مخواه؛ زيرا دل ديگرى با تو همچون دل توست با او.[0] محمدی ریشهری، محمد، میزان الحکمة، جلد: ۱، صفحه: ۷۷، مؤسسه علمی فرهنگی دار الحديث. سازمان چاپ و نشر، قم - ایران، 1389 ه.ش. + نوشته شده در  یکشنبه ۱۴۰۲/۰۹/۱۹ساعت &nbsp توسط رضا  |